چند روز پیش در حاشیه یه سفر کاری سری هم به جزیره زیبای قشم در خلیج همیشه فارس ایران زدم ( خداییش ایت تیکه آخر رو خیلی باحال اوومدم) از اسکله تا درگاهان رو یه پرادو زحمت جابجائی ما رو کشید و من در تمام مسیر نگران از اینکه من از فردا با چه رویی می خوام SD خودم رو سوار بشم !!! خلاصه از آقای راننده سوال کردم ماشین رو به چه قیمتی خریدن ایشون فرمودند چون مدلش خیلی بالا نیست (2007)  حدود 25 میلیون تومان ولی مدلهای پایین تر 16-17  میلیون هم خریدو فروش میشه بعد اولش دلم برای خودم سوخت بعدش دلم واسه 70-80 میلیون ایرانی که مجبوریم برای حمایت از صنعت داخلی ماشین هایی رو سوار بشیم که قیمت اوونها حدود 70% قیمت یه ماشین مثل پرادو و کیفیت اوونا   0.0007 %  پرادو و در حال سوزوندن دل بودم که فکری به خاطرم رسید  به نظرم رسید دولت بیاد کل حقوق و مزایای پرسنل سایپا ، پارس خودرو ، ایران خودرو و.... رو محاسبه کنه بعد درآمد حاصل از عوارض خودرو های وارداتی رو هم حساب کنه بعد مجموع اوونها رو حساب کنه و سرشکن کنه رو کل جمعیت ... مردم ماه به ماه یه مبلغی پرداخت کنند تا ایران خودرو ، سایپاو... دیگه خودرو تولید نکنند در عوض واردات خودرو هم آزاد بشه اگر هم نخواستند از مردم پول بگیریند از محل پرداخت هدفمند یارانه ها پرداخت کنند تازه می تونند آقای منطقی و جناب آقای دکتر مهندس بذرافشان و دیگر مدیران صنایع خودرو سازی رو با قیمت های بسیار بسیار گزاف ترنسفر کنند به کمپانی های خودرو سازی معروف جهان قول میدم براشون مخصوصا تو این شرائط بحران جهانی( که البته ما تاثیری از اوون نگرفتیم) سر ودست می شکنن میدونید چرا ؟؟!! چون تو شرائطی که خودروسازان معروف دنیا با اینهمه کیفیت ، مزیت و خدمات پس از فروش نمی تونن ماشین های خودشون را حتی بصورت اقساطی بفروشن این بزرگواران ماشین هائی مثل پراید و سمند و جی ال ایکس رو پیش فروش 2-3 ساله می کنند اوونم تازه با چه شرائطی ؟؟؟  شما پول می دید ولی نمی دونید قرار چه ماشینی رو ؟  با چه رنگی؟ به چه قیمتی؟  کی تحویل بگیرید؟؟  خدائیش این آخر مدیریت بازرگانی و توسعه بازار نیست ؟؟؟؟      

قبل از هر چیز بگم که امروز  25 مهر روز تولدمه و من در این روز دقیقا وارد 40 سالگی شدم (تولدم مبارک ) در واقع سرازیری زندگی ... نمی دونم چه احساسی دارم شاید هیچوقت تصور این رو نداشتم که عمر به این سرعت می گذره و همیشه رسیدن به این مرحله برام دور از انتطار بوده به هر حال دیگه پیر شدیم و تموم شد و رفت و   ........    این غافله عمر عجب می گذرد

از جشن تولد و عمر و .... این حرقا که بگذریم چون خبلی وقت بود مطلب ننوشته بودم حرفای زیادی واسه گفتن دارم که یکان یکان براتون می نویسم :

بضاعت ورزش :

البته شاید این خبر کمی بیات شده باشه که البته بیات بودن و بیات شدن همیشه هم بد نیست ولی یکی از مسئولان ورزش در خصوص نتایج المپیک فرموده بودند باید واقع بین باشیم بضاعت ورزش ما همینه !!!!!  البته من فکر می کنم این جمله به درستی از ایشون نقل قول نشده احتمالا منظور ایشون بضاعت مدیریت ورزش بوده نه خود ورزش ... من هم قبول دارم بضاعت مدیریت ورزش ما همینه

پارا المپیک یا قانون بازده نزولی :

توی کتاب های مدیریت راجع به قانون بازده نزولی موارد زیادی مطرح شده ساده ترین مثال اینه که اگر 4 تا کارگر یک کار رو طی 3 روز انجام میدن در صورت افزایش غیر ضروری نیرو به 6 نفر همون کار 5 روزه تموم میشه !!!!

واقعا هزاران آفرین بر همت و غیرت ورزشکاران پارا المپیک که در کنار اثبات شایستگی های خودشون این رو هم به اثبات رسوندن که نتایج بذل عنایت و مدیریت بعضی از آقایان مدیران مصداق قانون بازده نزولیه .... تو خود حدیث مفصل بخوان از این .........

نا شناسان :

چندی پیش یکی از دوستان با من تماس گرفت و در مورد شخصی که به سمتی منصوب شده بود پرسید من گفتم متاستفانه ایشون رو نمی شناسم و البته مطمئنم خود ایشون هم خودش رو نمی شناسه !!!!  اوون دوست عزیز با تعجب پرسید یعنی از وقتی سمت گرفته خودش رو گم کرده ؟؟؟!!  گفتم نه ...  بعضی از این افراد هیچوقت در جایگاه های رسمی و مهم نبودن و همیشه اوون ها رو با اصغر آقا و علی آقا و حسن آقا صدا کردن حالا وقتی به اسم فامیل و بصورت رسمی و با عناوینی مثل دکتر یا مهندس صدا زده می شن خودشون هم تعجب می کنن و مطمئنم اوون اوائل اطراف رو نگاه می کنند .....

میدونید ؟ اینکه کجا باشی مهم نیست اینکه چی باشی خیلی مهمه ، اثر بخشی آدما بیشتر از اوون که به جایگاه اوونا بستگی داشته باشه متاثر از  شخصیت ، دانش ، شعور و توان اوونهاست  و تمثیل امامزاده هایی که کور می کنند ولی شفا نمی دن دقیقا مصداق آدمایی که اختیار انجام کار دارند ولی با ندونم کاری و شعور ناقصی که دارند کارها رو خراب می کنند در واقع آدمای کوچیکی که درجایگاه های بزرگ قرارمی گیرن خودشون بزرگ نمی شن بلکه حد و شان اوون جایگاه رو پایین میارن و آدمای بزرگ تو هر نقشی که ظاهر بشن به اوون نقش اعتبار میدن درست مثل بازیگرای فیلم های سینمایی. گاهی وقتا بازیگرای بزرگ فقط یه نقش کووچیک رو توی یه فیلم به عهده می گیرن ولی بواسطه همون نقش کوچیک اوون فیلم اعتبار پیدا می کنه و ...... ادبیات ما مملو از نصایح و پند و اندرز که کارهای بزرگ به آدمای کوچیک سپرده نشه و هر کس در حد توان و دانش خودش مسئولیت به عهده بگیره :

هر کسی را بهر کاری ساختند

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست

کا ر را به کاردان بسپار

و........

خلاصه اینکه :

من از افتادن سوسن به روی خاک دانستم

که کس ناکس نمی گردد از این افتان و خیزان ها

من از روییدن خار سر دیوار فهمیدم

که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشستن ها

من همیشه فکر می کردم بیماری های مشترک بین انسان و حیوان وجود داره یعنی چیزایی هست که از انسان به حیوان یا بالعکس سرایت می کنه ولی نوروز امسال در مراسم دید و بازدید عید دیدم یه بیماری بسیار خطرناک و لاعلاج از انسان به میوه ها سرایت کرده و اوون بیماری چیزی نیست جز دورنگی ...  باور نمی کنید ؟؟!!! خودتون ببینید

 سال نو بر تمامی هموطنان در جای جای |پهنه گیتی مبارک                        

ای یوسف زهرا

فردا که دستهامان می رود تا پنجره های شرق را بگشاید،امیدهامان این است که این بار آفتابی دیگر بتابد،آفتابی که بر ملکوت تو می تابد...

امشب که میخوابیم:شاید آخرین شب هجران باشد؛هجران مشتاقان،مشتاقان محروم.

برای فرزندانمان حماسه خواهیم سرود،به آنها خواهیم گفت ما باغبانان که عمری چشم بر راه گذاشته ایم،تا تو بیایی و با مژگان دیدگانمان فرش راهت را جارو کنیم،نشستیم و تو نیامدی.

به آنها خواهیم گفت که لاله های انتظار را در قلبهایشان هر روز آبیاری کنند مبادا این گلها از طراوت بیفتند.

به آنها خواهیم گفت وقتی امامتان آمد،این لاله ها را چیده،با روبانی سرخ که نشانه ی اعتراضتان بر هرچه ستم ستمگران بوده،بپیچید و به حضورش ببرید.بگویید :این بود که در خانه داشتیم.متاعی است اندک.....

بدانید که می پذیرد.آخر آقایمان خیلی رئوف است.

بشکست اگردل من به فدای چشم مستت

سرخم می سلامت شکند اگر سبوئی

وقتی نمی دانی به کجا خواهی رفت، به هرطرف می خواهی برو !

آینده مکانی نیست که آنجا میرویم،آینده جایی است که آنرا می سازیم،

راههایی که به آینده ختم می شوند یافتنی نیستند،بلکه ساختنی اند بگونه ای که ساختن این راه ها هم آینده  و هم سازنده را بکلی دگرگون می کند.

شاید وجود یک رای در بین 290 رای در مجلس  نتواند تاثیر چشمگیری در تصمیمات دنبال داشته باشد ولی هر تفکر می تواند جریان های فکری جدیدی را ایجاد وبین افکار مختلف هم سوئی و هم افزائی ایجادنموده ونتایج مثبتی را بدنبال داشته باشد بنابراین مجلس کارآمد مجلسی است که مجموعه ای از تفکرهارا درخودجای دهد ونه فقط مجموعه ای از افراد را ، که فقط برای تاییدیا رد افکار تولید شده توسط دیگران گرد هم آمده باشند.لازمه تحقق مطالبات مردم تنهاپیگری مستمرنیست بلکه ایجادزیرساخت های مناسب قانونی جهت توسعه همه جانبه کشور موجب  هدفمندو واقعی شدن مطالبات و تحقق آن خواهد گردیدوزیرساخت های قانونی زمانی اثربخش وکار آمدخواهد بود که شرائط زیربه نحوی مد نظر قرار گیرد : 

1-  قوانین مبتنی بر اطلاعات  دقیق ، بروز و صحیح تبیین و تدوین شده باشد

2-  بدست مدیرانی توانمند ، متخصص و متعهدکه ازحمایت های قانونی لازم درحوزه اجرا و تصمیم سازی برخوردارند اجراء گردد

3- با نظارت مستمر بر نحوه و کیفیت اجرا و بررسی شرائط محیطی قوانین بروز رسانی گردد .

واین بطور خلاصه همان کارآئی و اثربخشی است و به بیانی ساده  انجام درست  کارهای  درست 

برای تحقق این اهداف  راه های مختلفی قابل تصور می باشد ولی تاملی در روند فعالیت های کلان در کشور بیانگر این مطلب است که شاید یکی از بزرگترین آسیب های نظام اجرائی عدم دسترسی به اطلاعات دقیق ، به حاشیه رانده شدن مدیران متخصص و توانمند و عافیت طلبی و ناکارآمدی برخی از مدیران اجرائی می باشد که به منظوررفع این آسیب برنامه های زیرقابل پیگیری و اجرا خواهد بود :

üتلاش در جهت گسترش حمایت های قانونی از توسعه فناوری اطلاعات و سرمایه گذاری در این صنعت بعنوان یک مزیت پایدارو نیز به منظور تسهیل در جمع آوری و گردش اطلاعات در کشور

üتلاش درجهت تدوین وگسترش قوانین نظارتی به منظور شایسته گزینی و انتصاب نیروهای توانمند درساختار مدیریت اجرائی کشور وحمایت موثر از ایشان

ü تلاش در جهت تدوین قوانین وتقویت سیستم های نظارت کیفی به منظور برخورد با مدیران ناکارآمد ،غیر متعهد و غیر متخصص و  جلوگیری از تداوم حضور ایشان در عرصه های مدیریتی  

برنده متعهد میشود؛

بازنده وعده میدهد

 برنده میگوید"بیا برای مشکل راه حلی پیدا کنیم"؛

بازنده میگوید"هیچ  کس راه حلی را نمی داند"

برنده گوش میدهد

بازنده فقط منتظررسیدن نوبت خودبرای حرف زدن است

برنده به افراد برتر از خود احترام میگذارد وسعی میکند تا ازآنان بیاموزد

بازنده ازافرادبرتر از خود نفرت دارد ودرپی یافتن نقاط ضعف آنان است

برنده مشکل بزرگ رابه اجزای کوچک ترتفکیک میکند

 تاحل آن آسانتر شود

بازنده مشکلات کوچک را چنان به هم می آمیزد

که دیگرقابل حل شدن نیست

برنده در برابر افراد قدرتمند و ناتوان یکسان عمل می کند

بازنده به تملق قدرتمندان پرداخته و ضعفا را تحقیر میکند

اسکندر پس از گشودن ایران از استاد خویش ارسطو پرسید که:«به کشوری بزرگ و پر از توانگری و زیبایی، و سرشار از مرد و اسب و گنج دست یافته ام و برای پادشاهی آن درمانده ام » ارستو پاسخ داد:«بزرگان را به کارهای خرد بگمار و خردان را به کارهای بزرگ. بزرگان خود به کار خرد سر فرود نمی اورند و خردان کارهای بزرگ را تباه میکنند ».

فرد موفق به بنایی تکیه می کند که سنگهای آنرا دیگران به سمت او پرتاب

 کرده اند

                                           ( دیوید برینکلی )

هیچوقت یادم نمیره درست 2 سال پیش توی همین روزا بود که بالاخره ازپایان نامم دفاع کردم یادمه 2-3  هفته تموم استرس داشتم ولی شکر خدا خوب و عالی برگزار شد و این مقطع هم به پایان رسید ولی چیزی که باعث شد در مورد این موضوع بنویسم پایان نامه نبود بلکه فکرکردن به این موضوع که  وقتی آدم برای دفاع از یه موضوع علمی و فنی که کلی هم روش کار کرده کلی مطلب و توجیه راجع به اوون می دونه ، روی درست بودن مطالبش هم اطمینان قریب به یقین داره .. و فقط جلوی ۳ نفر استاد دانشگاه که شاید به اندازه خود اوون راجع به موضوع تسلط ندارن باید صحبت کنه  اینهمه استرس بهش هجوم میاره ...فردا در یه عالم دیگه ، در مقابل کسی که عالم به همه اسراره ، بواسطه کارها و اعمالی که هیچ توجیهی هم واسه انجام یا عدم انجامش نداشته چیکار می خواد بکنه ... تو این میون اوونایی که دونسته و با دانایی حریم ها رو شکستن و از خطوط قرمز گذشتن اوضاعشون بدتره ... وضع اونایی که به قول حافظ :

 قلب و دغل در کار داور می کنند

بدتر از ایناست ..ابوسعید ابوالخیر می گه :

شرمنده ازآنیم که درروز قیامت 

اندر خور عفو تو نکردیم گناهی 

آره قبوله رحمت خدا بی انتهاست ولی تو زمینه حق خودش نه تو زمینه حق مردم ... اوونای که حقوق هم نوعانشون رو تضییع می کنند ، اوننایی که با دین و دنیای مردم بازی می کنند ، اوونایی که با استفاده از خیلی ارتباطا کلی پایان نامه الکی تو این دنیا دفاع کردن .. یادشون باشه که اوون جلسه دفاع  با این جلسات دفاع  کلی فرق داره ...

حتما بهش فکرکردید!!!!

توی سازمانهای سنتی  موج سواری یه رسم شده ، رسمی واسه موندگاری و صد البته اثر بخش ، البته اثر بخش بودنش تو جهت مصلحت  سازمان نیست بلکه مصالح موج سواران رو تامین می کنه ...

البته این ضایعه معمولا در رده های ارشد و میانی سازمانه دیده میشه و رویه به این ترتیب که عده ای وقتی حدس می زنند که مدیر ارشد سازمان داره به دوره افول نزدیک میشه و یا به زودی احتمال تغییرش وجود داره در گام اول ازش دوری می کنند ، در گام بعدی برای ایجاد تعجیل در نزولش شروع می کنند به شبنامه نویسی و نامه پراکنی واسه دستگاههای نظارتی و در گام بعدی که وقتی دیگه مطمئن شدن رییس رفتنیه  باهاش رو در رو میشن تا به آقای رییس بعدی اثبات کنند با رئیس قبلی تو یه خط نبودن و در واقع در جبهه مقابلش قرار داشتن و از اوونجایی که نظام مدیریتی ما طوری طراحی شده که هر مدیری که میاد معتقد مدیرای قبلی اگه صهیونیست نبوده باشن حتما آمریکایی یا بعثی هستن ( چون بعد از۳۰ سال دیگه مدیر طاغوتی نداریم ) یه جورایی هوای گروه اپوزوسیون قبلی رو داره غافل از اینکه تاریخ تکرار میشه و  این شیوه موندگاری از استقراء ریاضی تبعیت می کنه و از نگاه ادبی

           دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

البته شیوه عملکرد این حضرات در دوره های مختلف می تونه متفاوت باشه بستگی به شرائط داره گاهی با شایعه پراکنی سلامت نفس افراد رو هدف قرار می دن و گاهی سلامت مالی اوونها رو و گاهی هم با کارشکنی و ایجاد وقفه در انجام امور تلاش می کنن اعتبار و توان مدیریتی افراد رو زیر علامت سئوال و تعجب ببرن

هر مدیری باید مراقب اینجور آدما تو اطراف خودش باشه ، وقتی یه نفر فراکسیون تشکیل داد و با نامه پراکنی واسه اینور و اوونور در راستای تضعیف مدیر بالا دستی خودش به نتایجی میرسه و نردبان ترقی رو به زعم خودش طی می کنه دیگه اینکار براش عادت میشه و صد البته ترک عادت موجب مرض است  

توجه : متن زیر اواسط سال 85 نوشته شده ولی بواسطه شاهکار سایت میهن بلاگ حذف شده بود و اینجا دوباره تکرارش می کنم .

واقعا جالبه !! حتما می پرسید چی جالبه ؟؟ خوب خیلی چیزا  مثلا اینکه من همیشه پیش بینی می کردم که وزیر رفاه (آقای کاظمی ) عوض بشه  یادمه یه شب تو یه مصاحبه تلویزیونی 2 تا نکته با مزه تو گفته هاشون بود ، یکی اینکه گفتند  شماره تلفن دفترش رو حفظ نیستن چون تلاش می کنن ذهنش رو با این چیزا پر نکنن دوم اینکه تاریخ اوون روز رو یادشون رفته بود که این نشون دهنده اهمیت برنامه ریزی و مدیریت زمان از نظر ایشون بود و من مطمئنم به همین خاطر ایشون مستعفی شدن ( شایدم بر کنار ) و  بعید می دونم موضوع عملکرد ایشون باشه ، چون اگه این طور بودوزیر محترم راه  باید قبل از نابودی کامل  کل ناوگان هوایی ، ریلی و اتوبوسرانی برکنار بشن چون بعید نیست  به لطف حضور  ایشون سانحه پنچری قطار رو هم در آینده نه چندان دور شاهد باشیم ...

 ولی منظورم اصلا گفتن این چیزا نبود  اوون چیزی که از نظر من جالبه  گزارش عملکرد سازمان ها تو مقاطع مختلفه  که هر مدیری سعی می کنه هر کار خوب انجام شده رو به اسم خودش ثبت کنه و کارای انجام نشده رو به گردن تاثیرات محیط پیرامونی (تهدید ها ) و نقاط ضعف درون سازمانی ( خدا بیامرزه کسی رو که جدول SWOT  رو کشف کرد) و صد البته سوتی های داده شده ماست مالی میشه ، آخر جلسه هم همه همدیگرو می بوسن و حلال می کنن ! ! ! !

چون همیشه فقط و فقط عملکرد مالی یه سازمان مورد بررسی قرار می گیره و نه عملکرد مدیریتی اوون ، پس کارای انجام نشده و دیکته های نوشته نشده چون فرایند مالی بدنبال نداره ، هرگز مورد بررسی قرار نمی گیره و هیچکس دنبال این نیست که هزینه فرصت های از دست رفته رو محاسبه کنه و کوتوله هایی رو که مدیر شدن مواخذه کنه !! راستی چرا اینطوریه ؟؟ !!! چرا  اگه یه پزشک  کاری رو که باید انجام بده فقط یه کم دیر انجام بده مواخذه میشه ؟؟؟  چرا یه معلم  بواسطه ندادن درسی مواخذه میشه ؟؟ ولی  بعضی از مدیران بواسطه متوقف کردن امور و پروژه ها حتی بازخواست هم نمیشن ؟؟؟ چرا همه دنبال غلط گیری از دیکته های نوشته شده هستند و اوونایی که دیکته نمی نویسن و یا اصولا بلد نیستند دیکته بنویسن از هر آزمونی علی رغم دادن برگه سفید سربلند بیرون میان ؟؟!!!!

چرا هیچکس مدیری رو که یه خط تولید دهها میلیاردی رو که هر سال میتونه چندین میلیارد درآمد ایجاد کنه بواسطه اینکه یه وقت کسی بهش نگه بالای چشمت ابروست بی استفاده نگه می داره کسی متعرضش نمیشه ؟؟ چرا وقتی جلوی واردات یه محصول رو می گیره تا با ایجاد کمبود اوون کالا ها گرون بشه  و تو کمتر از یک ماه میلیاردها پول بی زبون سرازیر میشه به جیب یه عده دلال صدای کسی در نمیاد ؟؟ ! ! !  و چرا وقتی برای بالا بردن آمار عملکرد خودش فروش سالهای قبل رو جا به جا می کنه و آخر سال با علم به اینکه اول فروردین  همه محصولات باید10-15 درصد گرون بشن چوب حراج به موجودی انبار می زنه    ...........   

حالا این آقا مدیر وقتی گزارش عملکرد میده کلی افزایش تولید داشته ، یه دنیا افزایش فروش داشته ، در پرسنل رضایتمندی ایجاد کرده و مهمتر از همه اینکه شایسته سالاری رو رعایت  و موجب تعالی سازمانی شده .. به همین خاطره که می گم باید عملکرد یه مدیر جدای ازعملکرد سازمان بررسی بشه چون بعضی از شرکتها چه مدیر داشته باشن چه نداشته باشن یه کارایی انجام میدن و یه نتایج حداقلی می گیرن تو دنیای امروز خیلی از بنگاههای اقتصادی از خودشون برنامه ندارن و مجری برنامه های شرکتهای دیگه هستن باید دید حضور یه مدیر توی یه سازمان چه تغییراتی ایجاد میکنه مثلا اگه با اومدن یه مدیر رشد حدود 30 درصدی یه سازمان تو ششماهه اول سال در پایان سال بشه 12 درصد به عبارت دیگه تو ششماهه دوم سال همه ماهه نسبت به ماههای سال قبل کاهش تولید داشته باشید به این مدیر آفرین می گید و براش شپسی کولا ( پپسی کولا نه ...) باز می کنید یا بقول معروف می گید  تورا توقع خیری نیست شر مرسان 

حدود چند ماه پیش که از روی بیکاری سر چهارراه ایستاده بودم تا یکی پیدا بشه ما رو ببره سر کار مدیر عامل یکی از شرکتهای بزرگ که قبلا بنایی و عملگی ما رو زیارت کرده بود اوومد سراغم و گفت که به یه مشاور تو زمینه فن آوری اطلاعات  برنامه ریزی استراتژیک ، EFQM،توسعه بازار و.... احتیاج داره ( شیوه ابتکاری انتخاب مدیر و مشاور ) ما هم که حسابی بیکاری و بیعاری امانمون رو بریده بود قبول کردیم و پریدیم پشت وانت که بریم سر کار اینکه چه جوری رفتیم .. چه جوری توافق کردیم و چه جوری کار رو شروع کردیم شاید خیلی مهم نباشه ولی نکته جالب خاطره ای که از اوون مدت دارم .. یه روز بین یکی از  مدیران ارشد و یکی از مسئولین رده پایین اوون شرکت اختلافی ایجاد شد و مدیر عامل محترم اوون مدیر ارشد رو که حسابی بر آشفته بود به آرامش دعوت کرد و ازش خواست تا توی اتاق مدیر عامل چند دقیقه ای رو بشینه تا اوون مدیر عامل محترم بره و موضوع رو ختم کنه وبه عبارتی  پوست از کله شخص خاطی بکنه خلاصه وقتی چند دقیقه تبدیل به چند ساعت شد همه کنجکاو شدن که ببینن چه اتفاقی افتاده و نگران از این بودن که نکنه  اوون فرد بخت برگشته تو جریان توبیخ و برخورد کشته شده باشه  بعد که پیگیر ماجرا شدن و مدیر عامل محترم رو پیدا کردن ایشون گفتن " من داشتم تو نمازخونه دعای توسل می خوندم که این اختلافات رفع بشه " وقتی این موضوع رو دیدم گفتم دیگه اینجا جای ما نیست چون مدیری که به جای استفاده از اختیارات ، دانش و عقلش برای حل مشکل دعای توسل می خونه حتما موضوع برنامه ریزی استراتژیک رو هم می خواد با دعای جوشن کبیر و EFQM رو هم با دعای کمیل رفع کنه آیا واقعا شان و منزلت دعا و توسل اینقدر پایینه !!!!! 

چه زیبا سروده علامه اقبال لاهوری :

اسلام به ذات خودنداردعیبی      هرعیب که هست ازمسلمانی ماست

واقعا در مورد این دسته آدما چی میشه گفت ؟؟؟ نمی دونم چرا این موضوع منو یاد صحنه هایی از فیلم امام علی (ع) میندازه که خوارج بعد از جنگ صفین بجای اینکه با عملی صالح و عقلانی حماقت خودشون رو جبران کنند نشسته بودند و با زاری استغفار می کردند و از حضرت  علی (ع) هم می خواستند که توبه کنه  !!!!!  ... تاریخ مملو از این صحنه هاست مگر خوارج چه ویژه گی خاصی داشتند ؟؟ اگر بخوایم خیلی عامیانه اوونا رو تفسیر کنیم یا ریاکار بودند یا احمق ویا هر دو ... 

چند وقتی بود مشغله های جور وا جور کاری باعث شده بود که خیلی حال و حوصله نوشتن نداشته باشم ولی امروز عصر موندن پشت یه چراغ قرمز طولانی و دیدن یه ساختمون بلند منو به فکر وا داشت  راستی اوونایی که منو می شناسن می دونن که خیلی از جرقه های ذهنیم پشت ترافیک و چراغ قرمز ظهور پیدا می کنه و من درست به همین خاطر دشمن طرح زوج و فرد شدن تردد خودرو ها هستم چون باعث شده مشکل ترافیک کاملا حل بشه و دیگه ذهن من جایگاهی برای تجرق و تشکف (جرقه زدن و شکوفا شدن ) پیدا نکنه ... از بحث اصلی دور نشیم  خلاصه این تعقل و تفکر باعث شد من به این نتیجه برسم که همه ما ایرانی ها مدیر هستیم مگر اینکه خلافش ثابت بشه  می گید نه براتون از طریق استقراء ثابت می کنم

1- شما از یه دکتر متخصص اورتوپدی درخواست کنید بیاد بینی مادر خانمتون رو عمل کنه .. بهتون قول میدم قبول نکنه نه اینکه خدای نکرده از مادر خانم شما بترسه  اصلا اینطور نیست ..مادر زنا که ترس ندارن !!! بلکه نگران اینه که کارش خراب نشه و دست به کاری نزنه که توش تخصص نداره و باعث بدنامی براش بشه ..  

2- یه مهندس عمران رو در نظر بگیرید که تو زمینه طراحی و ساخت آپارتمان های 6-5 طبقه تبحر و تجربه داره حالا بیاید بهش پیشنهاد بدید براتون آسمانخراش بسازه بهتون قول می دم که زیربار نره چون می دونه اگه موفق نشه باید مهندسی عمران    

 بزاره کنار و بره دنبال یه شغل دیگه  چون نمی خواد اعتبارش به مخاطره بیافته

از این مثالها زیاد می شه زد یه تاجر تو تجارتی وارد می شه که توان وایسادن پای ضررش رو داشته باشه ، یه وزنه بردار به وزنه ای حمله می کنه که می دونه می توونه تکونش بده  حتی یه باریر باری رو حملش رو قبول می کنه که بتونه جا به جاش کنه ولی بمیرم واسه این مدیریت مظلوم که هیچوقت هیچکس در موردش تردید نمی کنه به هر کی بگی ، میگه می تونم این اعتماد به نفس بعضی ها منو کشته !!!! طرف تا دیروز مسئول یه واحد 10-11 نفره تو یه سالن 80-90 متری بوده ، بزرگترین تصمیم سازی اقتصادیش هزینه کردن حقوق ماهیانش بوده ، از نظر تحصیلی هم بعد از کلی این در و اوون در زدن و دم اینو اوون رو دیدن یه مدرک تحصیلی از یه مرکزی (اوونم نه دانشگاه !!! ) بهش دادن حالا این آدم رو بهش می گن بیا بشو مدیر ارشد یکی از بزرگترین بنگاههای اقتصادی  و این حضرت اجل بدون اینکه فکر کنه ( البته فکر کردن نیاز به یه ملزوماتی داره که شک دارم بعضی ها داشته باشن ) با سرعت نورقبول می کنه آخه آدمی که هنوز تولید رو با ط می نویسه بازرگانی رو  با ذ  و جرات نداره تو جمعی که بیشتر از 5 نفر توش باشن ظاهر بشه چطور این مسئولیت رو قبول می کنه ؟؟!!!!  آیینه قدی به درد همین جاها می خوره که آدم هر 12 ساعت یکبار قد و قواره خودش رو تو اوون نگاه کنه و کاری رو قبول کنه که به قدش بخوره ( آزمایش خون و تعیین گروه خون هم زمانبر هم هزینه بر ) اینجاست که آدم یاد این شعر حافظ میافته :

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست   عرض خود میبری وزحمت ما می داری

می دونید چرا اینطوریه ؟؟؟ چون هیچوقت تو مملکت ما آدما رو واسه بی مسئولیتی و ناتوانی در مدیریت بازخواست نمی کنن حکایت مدیریت همون حکایت سنگ مفت گنجشک مفت شده 

داستان مدیر شدن بعضی ها آدم و یاد سریال معروف سلطان و شبان میندازه ...... !!!!!!

 همیشه صحبت از این بوده که ما ایرونیا عادت به کار گروهی نداریم از اول به ما یاد دادن شراکت 

 خوب نیست چون اگه خوب بود خدا هم شریک داشت یادم می آد یه آقای راننده تاکسی حرف

 قشنگی می زد ایشون  می گفت انگلیسی ها یه ضرب المثل دارن که میگه : ۱ با ۱  ،  ۲ 

  نمیشه   ۱۱ میشه  !!!  

 ما هر وقت صحبت از کار گروهی می کنیم فورا قانون بازده نزولی برامون تداعی میشه و این در

 حالیه که جاهای دیگه دنیا به هم افزایی فکر می کنند .حالا ما هی بدوییم دنبال مطالب تئوریک 

 مثل بهره وری ،تولید ناب ،ارزش افزوده و....فقط حرف.  باید اول فکرامون رو ناب کنیم به قول

 مرحوم سهراب

      چشم ها را باید شست       جور دیگر باید دید 

 مگ نه ؟؟!!!

 سید جمال الدین اسد آبادی راست گفته بود که  مسلمان رو در شرق دیدم  ولی اسلام رو در

 غرب   واقعا برداشت ما  مسلمونا از عبارت الله مع الجماعه چیه ؟؟؟!!! تا حالا بهش فکر کردید ؟؟

سلام

 می دونید ؟ من امروز می تونم با ماشینم تا سر خیابون برم و برگردم !!!!!  جدا عجب طرحی شده این طرح که مبتنی برپیچیده ترین اصول علم ریاضی یعنی زوج بودن یا فرد بودن به قول شکسپیر شهیر زوج بودن یا فرد بودن مسئله اینست !!!!!!!! خوب نوابغ مدیریت ما همین افکار رو از خودشون در می کنند که می دزدنشون دیگه !!!!  اگر نبوغ نبود مگه می شد مسئله به این پیچیدگی رو که تقریبا تمام کلان شهر های دنیا درگیر اوون هستند و مدعیان مدیریت شهری با اوون همه ابزار و سیستم های مکانیزه نتونستن حل کنند ُرو در یه شب روش فکر  کنند ۳ روز آزمایش  کنند و ۳ ماه اجرا  کنند واقعا باید آفرین گفت به این خلاقیت .. احتمالا متخصصین ترافیک کشورای دیگه چون همش دنبال ترافیک بودن ریاضی بلد نبودن و نمی دونستن اعداد زوج و فردی هم وجود داره !!!!!!!   (ای بی سوادا .....)  این طرح بسیار انعطاف پذیر و قابل توسعه هم هست مثلا میشه با یه سری زمانی اعداد تصادفی تولید کرد و بر اساس اوون به ماشینا اجازه تردد داد یا میشه شماره ماشین ها رو با شماره روزها متناسب سازی کرد مثلا بگیم یک شنبه ماشین های که شماره سمت راستشون یک باشه، ُدوشنبه ۲ و.....  فقط شنبه هیچ ماشینی بیرون نیاد وجمعه هم همه ماشینا بیان بیرون ، دیدید چه با حال مشکل ترافیک حل شد برای ایجاد عدالت هم می تونیم اونایی که شماره ماشینشون از ۵  بیشتر بفرستیم شهرستان و یه لاک کمتر از ۶ بهشون بدیم  اوصولا حل مشکلات اینچنیی در کشور مااونم از طریق اعداد و روزای هفته  ریشه تاریخی داره وگرنه چرا همه فقط روزای هفته ما شماره گذاری شدست و روزای غربی ها اسمای اجق وجق داره !!!!!!! جالب بود نه ... 

پس نتیجه می گیریم با حذف یکی از عوامل ایجاد مشکل میشه مشکل رو حل کرد  چون اینجا خیابونها رو که نمیشه پهن تر کرد .. متخصصین امر ترافیک هم که بیشتر از این نمیشه متخصص بشن وسائل نقلیه عمومی هم که قابل گسترش نیست پس باید ماشین ها رو حذف کرد فقط خدا کنه این نبوغ توی حوزه های دیگه مسائل اجتماعی بکار گرفته نشه چون خدا می دونه اوون موقع چه   خواهد شد ...... 

توی متون و کتب مختلف تعاریف زیادی از مدیریت ارائه شده ولی چیزی که میشه استنباط کرد اینه که همه نقطه نظرات روی یک تعریف کلی اجماع دارن و اوون اینه که :

مدیریت فرا یند به کار گیری مؤثر و کار آمد منابع مادی و انسانی بر مبنای یک نظام ارزشی پذیرفته شده است که ازطریق برنامه ریزی،سازماندهی ، بسیج منابع و امکانات ، هدایت  و کنترل عملیات برای دستیابی به اهداف تعیین شده ، صورت می گیرد

حالا  اگه این تعریف رو با مفاهیم نـوین اقتـصادی و  اصـول بنگاه داری تلفیق کنیــم می بینیم که حضور در عرصه مدیریت بنگاههای بزرگ اقتصادی مثل یه بازی شطرنج چند بعدی یا یک به چنده و البته تو یه بازی شطرنج اهمیت خوب بازی کردن شاید مهم تر از برنده شدن باشه چون حالا دیگه  تو عرصه های اقتصادی هم ، همه به یه ارتباط و تعامل برنده – برنده  معتقدن .

 اگه یه روز صفحه شطرنج در اختیار آدم قرار گرفت لازمهء اینکه بتونه بازی کنه و خوب بازی کنه حد اقل سه چیزه :

- مهره هاش کامل باشه

- بازی شطرنج رو بشناسه

- از مهره ها در جای خودش و بدرستی استفاده کنه

همون طوری که می بینید این سه  با مفاهیم مدیریت نزدیکی چشمگیری داره 

اما.... 

بعضی ها بازی شطرنج رو که بازی بزرگان با بازی کودکانه منچ و مارپله اشتباه  میگیرن و سعی می کنن حرکت مهره هاشون رو از روی شانس ، فال ، توصییه دیگران و حتی گاهی با انداختن تاس تنظیم کنند غافل از اینکه این عرصه ، عرصه شانس و توصییه و زیر آبی رفتن نیست عرصه تعقل و تفکر و عمله .  یه شطرنج باز هر حرکتش نتیجه تفکره که در راستای اجرای یه استراتژی برای رسیدن به یک هدف صورت می گیره و برای همین منظور گاهی برای کسب موقعیت بهتر مهره ای رو جابجا می کنه و یا برای گرفتن امتیازی از مهره ای می گذره ولی کسی که فقط منچ بلده گاهی وزیر رو فدای سرباز می کنه ، از اسب انتظار حرکتهای فیل رو داره و  از سرباز به جای وزیر استفاده می کنه و وقتی قافیه تنگ می شه برای حفظ خودش و بدون تفکر ( که البته این بخاطر پایین بودن ضریب هوشی و بی استعدادیه و کاریش هم نمیشه کرد ) همه مهره ها رو فدا می کنه تا شاید در 16 حرکت آخر بازی رو به تساوی بکشه غافل از اینکه تو همون چند حرکت اول مات شده و فقط خودش فکر می کرده که داره بازی می کنه ، اینه که می گن شطرنج بازی بزرگان و نه عرصه بازیگوشی کوتوله ها

اگه یه روز یه صفحه شطرنج به دستمون رسید تلاش کنیم اول بازیش خوب یاد بگیریم و سعی نکنیم رو صفحه شطرنج با مهره های منچ بازی مار و پله انجام بدیم  چون اونوقت می شیم مصداق شعر حافظ شیرازی که می فرمایند :

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست

                                          عرض خود می بری و زحمت ما می داری

سلامی چو بوی خوش آشنایی

دوستانی که با میهن بلاگ آشنایی دارن حتما در جریان هستند که چندی پیش بدلیل مشکلات فنی وبلاگ خیلی ها اصطلاحا پرید و تقریبا همه دچار مشکل شدند که صد البته این حقیر نیز ایضا.. این موضوع منجر به این شد که بساط نکته دانان رو از نو بازسازی کنم البته بازگردوندن همه مطالب قبلی مقدور و ممکن نیست ولی تلاش می کنم مطالبی رو که ازش کپی دارم مجددا ثبت کنم البته حتما دنبال این هستم که تو یکی از این بلاگ ها یه شعبه دوم بزنم چون دیگه اعتمادی به میهن بلاگ نیست به قول معروف  آزموده را دوباره آزمودن خطاست به محض افتتاح شعبه حتما به طور رسمی از همه دوستان  برای مراسم افتتاحیه دعوت می کنم . برای اوون بزرگوارانی که جدیدا از وبلاگ بازدید می کنند باید عرض کنم این وبلاگ با هدف درج مطالب مدیریتی - علمی - سیاسی - اجتماعی و تحلیل مسائل مختلف  ( این مورد آخر حتی المقدور با گوشه وکنایه)  ایجاد شد و اسم اوون رو هم با فالی که به دیوان لسان الغیب زدم از ایشون به امانت گرفتم :

بر بساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست

 یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش

و صدالبته سعی می کنم که رسم امانتداری رو حفظ کنم و  پایبند به شرطی باشم که حضرت حافظ تعیین کردند.

در خاتمه از همه دوستانی که ممکنه گاهی مجبور بشن مطالب تکراری قبلی رو بخونن جدا عذرخواهی می کنم .

میدونید ؟ اینکه کجا باشی مهم نیست اینکه چی باشی خیلی مهمه ، اثر بخشی آدما بیشتر از اوون که به جایگاه اوونا بستگی داشته باشه متاثر از  شخصیت ، دانش ، شعور و توان اوونهاست  و تمثیل امامزاده هایی که کور می کنند ولی شفا نمی دن دقیقا مصداق آدمایی که اختیار انجام کار دارند ولی با ندونم کاری و شعور ناقصی که دارند کارها رو خراب می کنند در واقع آدمای کوچیکی که درجایگاه های بزرگ قرارمی گیرن خودشون بزرگ نمی شن بلکه حد و شان اوون جایگاه رو پایین میارن و آدمای بزرگ تو هر نقشی که ظاهر بشن به اوون نقش اعتبار میدن درست مثل بازیگرای فیلم های سینمایی. گاهی وقتا بازیگرای بزرگ فقط یه نقش کووچیک رو تتی یه فیلم به عهده می گیرن ولی بواسطه همون نقش کوچیک اوون فیلم اعتبار پیدا می کنه و ...... ادبیات ما مملو از نصایح و پند و اندرز که کارهای بزرگ به آدمای کوچیک سپرده نشه و هر کس در حد توان و دانش خودش مسئولیت به عهده بگیره :

هر کسی را بهر کاری ساختند

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست

کا ر را به کاردان بسپار

و........

خلاصه اینکه :

من از افتادن سوسن به روی خاک دانستم

که کس ناکس نمی گردد از این افتان و خیزان ها

من از روییدن خار سر دیوار فهمیدم

که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشستن ها